รีวิว นิยายเรื่องรักโอบดวงใจ

รีวิว นิยายเรื่องรักโอบดวงใจ

เป็นนิยายอ่านฆ่าเวลาได้ดีทีเดียว แนวเฟรนโซนเข้าแล้วออกยากไม่รู้ทำไงดี เริ่มเรื่องนางเอก ‘พร่างพราว หรือ พราว’ ลูกสาวสุดหวงของคุณพ่อต้องการไปเรียนต่อให้ไกลจากบ้านนิดหน่อย เพื่ออยากได้ลองใช้ชีวิตอย่างอิสระสักครั้ง หากจะขอไปเองคุณพ่อสุดที่รักคงห้ามแน่เลยต้องหิ้วพระเอก’ฉายอรุณ หรือ โอบ’ที่เป็นเพื่อนรักตั้งแต่สมัยแบเบาะไปด้วย

ด้วยความซื่อๆใสๆของนางเอกจึงเสนอตัวว่าถ้าได้ไปเรียนมหาลัยเดียวกันที่ต่างจังหวัดจะเป็นคนทำทุกอย่าง (ซักผ้า รีดผ้า หากับข้าว ปลุกจ่กที่นอน บราๆ) ให้พระเอกเอง ด้วยนางเอกกลัวว่าพระเอกจะปฏิเสธไม่อยากไปเรียนที่เดียวกับตน ที่ไหนได้แค่นางเอกเอ่ยปากชวนพระเอกก็แทบจะตกปากรับคำเสียเดียวนั้น ก็คนมันรักมาตั้งนานจะปล่อยให้คาดสายตาได้ไง

พอได้ไปเรียนที่เดียวกันอยู่หอเดียวกัน พระเอกก็ทำตัวประดุจแฟนนางเอก ทุกคนรู้ โลกรู้ว่าพระเอกชอบนางเอก แสดงออกชัดเจนเสียอย่างนั้น แต่มีเพียงนางเอกคนเดียวที่ไม่รู้ เดี๋ยวเพื่อนนางเอกคนนั้นก็มาขอให้เป็นแม่สื่อให้กับพระเอก เดี๋ยวคนนี้ก็เข้ามาขอเบอร์พระเอกจากนางเอก นางเอกก็เชียร์เพื่อนสุดกำลังกาย แต่ในใจแอบหวั้นๆ ก็เรียกว่าไม่รู้ใจตนเองนั้นแหละ

ในวันที่พระเอกสารภาพกับนางเอกว่าตนชอบนางเอก อย่าพยายามหาคู่ให้ตนอีกทำเอานางเอกช็อคไปหลายวัน พยายามหลบหน้าหลบตา จนพระเอกทนไม่ไหวต้องมาขอร้องให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม เป็นแค่เพื่อนก็ยังดีกว่าสาวไม่มองหน้า ที่ไหนได้นางเอกกลับรู้ใจตัวเองซะงั้น จากเพื่อนเลยกลายเป็นแฟนสุดท้ายก็แต่งงานกัน อาจด้วยนิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องสั้น อ่านแปปเดียวก็จบ แต่นักเขียนก็ทำให้เรารู้สึกพอดีกับเนื้อเรื่องประมาณนี้ พอใจกับคาแรคเตอร์พระเอกที่รักนางเอกเสียเหลือเกิน พอใจกับคาแรคเตอร์นางเอกที่ดูซื่อและมีพระเอกเคียงข้างตลอด อ่านเพลินๆหมดหน้าพอดี (ไม่ถึง 100 หน้าแต่โอเค)คะแนนความฟิน: 6/10